PROCESY SPRZĘGANIA

Faza II. Obejmuje ona procesy syntezy. Polegają one na sprzęganiu z metabolitem leku różnych, przeważnie polarnych grup chemicznych. Do typowych reakcji sprzęgania należą:

Czytaj dalej

HORMONY I RECEPTORY CZĘŚĆ 2

Na rycinie 2 przedstawiono możliwe umiejscowienie receptorów w komórce. Receptory mogą mieścić się w błonie komórkowej (tzw. receptory błonowe), cytoplazmie komórki (tzw. receptory cytozolowe) oraz w chromatynie jądra komórkowego (tzw. receptory jądrowe). W przypadku receptorów jądrowych, np. receptora hormonu gruczołu tarczowego – trijodotyroniny, hormon wnika do wnętrzna komórki, a następ- nie do jądra komórkowego. W wyniku jego interakcji z receptorem jądrowym dochodzi do aktywacji odpowiednich genów, co wyraża się syntezą odpowiedniego mRNA, na matrycy którego są syntetyzowane de novo odpowiednie białka enzymatyczne.

Czytaj dalej

WYTWARZANIE KORTYZOLU W WARUNKACH FIZJOLOGICZNYCH

Pamiętając o tym, że wytwarzanie kortyzolu w warunkach fizjologicznych wynosi 10-30 mg/24 h, a w stresie może ulec 10-krotnemu zwiększeniu, za fizjologiczne dawki hydrokortyzonu uważa się dawki mieszczące się w tych granicach. Dawki syntetycznych pochodnych kortyzolu, stosowane ze wskazań pozasubstytucyjnych, przekraczają na ogól znacznie zapotrzebowanie fizjologiczne i. określane są mianem dawek leczniczych {farmakologicznych).

Czytaj dalej

LEKI PSYCHOTROPOWE

Leki psychotropowe, stosowane zgodnie z przyjętymi wskazaniami i we właściwych dawkach, mogą powodować wiele objawów niepożądanych w postaci nieoczekiwanych reakcji psychicznych, jak i zaburzeń somatycznych.

Czytaj dalej

PROMIENIE RADU

Podstawą leczenia promieniami radu, mesotoru i actinium jest ich niszczące działanie na jądra komórek głównie utkania nowotworowego jako bardziej wrażliwego na napromienianie. Chodzi przede wszystkim o promienie gamma, które odznaczają się wybitną zdolnością przenikania w tkanek, gdzie wywołują procesy autolizy i wchłaniania substancji komórkowej bez odczynu zapalnego i bez rozleglej martwicy. Promienioczułość nowotworu zależy w głównej mierze od jego budowy histologicznej. Raki plaskokomórkowe są wrażliwe na napromienianie i dobrze leczą się promieniami X oraz gamma (np. rak szyjki, skóry itp.). Raki o budowie gruczołowej, jak np. raki trzonu macicy, żołądka, jelit itd., są wybitnie promienioodporne. Tkanka łączna podłoża nowotworu bierze wybitny udział w procesie jego nisz.czenia lub leczenia, jak na to zwraca uwagę w osta tnich czasach wielu badaczy.

Czytaj dalej

Przypadki zatrucia rtęcią

W lżejszych przypadkach zatruć rtęcią (np, po preparatach kalomelo- wych) może powstawać typowy zespól nerczycy typu giomerulopatii błoniastej z ziarnistym lub 'linijnym odkładaniem się złogów IgG i C3 na błonach podstawnych kłębków nerkowych.

Czytaj dalej

STOSOWANIE INSULINY

Insulina stosowana w pompach do ciągłego, podskórnego podawania, zwłaszcza typu perystaltycznego, wykazuje zdolność do precypitacji. Osady kryształów lub bezpostaciowych cząsteczek zatykają wtedy dreny i cewniki. Zależy to od wpływu jonów metali z materiału pompy, od obniżenia pH przez C02 lub inne kwaśne substancje, np. z materiału zbiornika insuliny w pompie.

Czytaj dalej

CHOROBY SERCA I UKŁADU NACZYNIOWEGO

Czynności serca i całego systemu krwionośnego kobiety i mężczyzny różnią się pod pewnymi względami między sobą, gdyż i same procesy rozwojowe i życiowe kobiety wykazują odrębne właściwości, pozostające w związku z takimi stanami fizjologicznymi, jak miesiączkowanie, ciąża, stany przekwitania i pokwitania. Już u zdrowej kobiety spotykamy w sercu oraz w całym układzie krążenia objawy, którym towarzyszą mniej lub więcej znamienne przypadłości, pozostające w związku z zaburzeniami czynnościowymi narządów rodnych. Co więcej, choroby serca lub stany patologiczne w układzie krążenia wywołują u kobiety często zaburzenia, których u mężczyzn się nie stwierdza.

Czytaj dalej

Masaż zatoki szyjnej

Niektóre leki są przeciwwskazane w leczeniu ponaparstnicowych zaburzeń rytmu. Chinidyna nasila zatrucie z przyczyn omówionych wyżej. Tosylan bretylium w pierwszym (10 min) okresie po dożylnym podaniu uwalnia z tkanek aminy katecholowe i w tym mechanizmie nasila ponaparstnicową dysrytmię [15]. Masaż zatoki szyjnej, użyteczny w różnicowaniu zaburzeń rytmu, jest niebezpieczny w ponaparstnicowych dysrytmiach, ponieważ może wywołać migotanie komór lub asystolię. Defibrylacja elektryczna jest wskazana jako ultima ratio, wówczas jednak należy podać przed jej wykonaniem lidokainę (w jednorazowej dawce dożylnej 0,05-0,1 g) lub fenytoinę (w dawce 0,1 g) albo wlew chlorku potasowego. ne. Z długotrwałych badań wynika, że propranołol – lek o najsilniejszym działaniu przeciwaiytmicznym, pozbawiony działania sympatyko- mimetycznego – zwalnia czynność serca i zmniejsza objętość minutową o 20-30% w dawkach klinicznych [15], Nie może więc być stosowany u chorych z ewidentną niewydolnością krążenia. Praktolol, lek o umiarkowanej aktywności sympatykomimetycznej, zmniejsza objętość minutową i częstość skurczów serca o ok. 10-12%. Natomiast pindolol, lek

Czytaj dalej

Objawy kliniczne nieżytu szyjki macicy

Objawy kliniczne nieżytu szyjki macicy, zaznaczające się najwybitniej w przypadkach zakażenia rzeźączkowego, są bardzo różne i żaden z nich nie zasługuje na nazwę swoistego dla tego właśnie schorzenia. W okresie ostrym dochodzi zazwyczaj do podniesienia się ciepłoty ciała, obrzęku i rozpulchnienia części pochwowej oraz wytwarzania się ropnej, żółtawej wydzieliny, która zasłania we wzierniku ujście kanału szyjki. Upławy jako objaw nieżytu szyjki utrzymują się stale, jakkolwiek w okresie przewlekłym mają charakter śluzoworopnych lub śluzowych. W okresie przewlekłym bardzo często stwierdzamy istnienie wokół ujścia zewnętrznego kanału szyjki macicy czerwonawej plamy, tzw. nadżerki (erosiocatarrhalis vel simplex), w której obrębie widać czasem jakby drobne brodaweczki (erosio papillaris) lub pęcherzyki (erosio follicularis). Plama ta odpowiada części błony śluzowej, pokrytej przez nabłonek jednowarstwowy plaski, jak to jest w warunkach prawidłowych (ryc. 118 a, b).

Czytaj dalej

PREPARATY ANDROGENÓW JAKO LEKI ANABOLICZNE

Działanie anaboliczne polega na wzmożeniu biosyntezy białek, co prowadzi do zwiększenia masy mięśniowej. Łączy się to z zatrzymywaniem azotu, wapnia i wody. Preparaty anaboliczne wywierają pobudzający wpływ na komórki kościotwórcze, zwiększają zrąb organiczny kości oraz pobudzają erytropoezę szpiku kostnego. Ich stosowanie zwiększa nie tylko masę mięśniową, ale również poprawia łaknienie i zwiększa ogólną wydolność psychiczną.

Czytaj dalej

UWAGI W SPRAWIE DAWKOWANIA LBA CZĘŚĆ 2

LBA stosowane są z reguły doustnie, ponieważ działanie farmakologiczne pojawia się już w krótkim czasie od doustnego podania (rozdz. 17). Warunki i zasady dożylnego stosowania LBA zostaną omówione na str. 141.

Czytaj dalej

DYSBAKTERIOZY PO ANTYBIOTYKACH

Nadmierne i długotrwałe stosowanie antybiotyków może prowadzić do dysbakteriozy. Przez pojęcie to rozumie się zaburzenia ekologiczne flory bakteryjnej saprofitującej w organizmie, czego wynikiem mogą być zmiany patologiczne w błonach śluzowych (np. enteritis pseudomembra- nacea), hipowitaininozy i niebezpieczne nadksżenia drobnoustrojami opornymi na podawany antybiotyk. Nadkażenie jest z reguły zakażeniem ,,ex vacuo” i najczęściej jest zakażeniem grzybiczym, gronkowcowym łub pałeczkami Gram-ujemnymi (Proteus, Pseudomonas, Escherichia i innymi).

Czytaj dalej

Inhibitory aldosteronu

Są to związki będące kompetycyjnymi inhibitorami aldosteronu. Do swoistych inhibitorów aidosteronu należy zaliczyć spironolakton (p. ryc. 18) oraz jego sól potasową, występującą w obrocie w postaci ampułek do stosowania dożylnego (Aldacton pro injectione, Kalium canrenoate).

Czytaj dalej

Zobacz

Kategorie – medycyna

Zobacz